At-tawhid, Eenheid

Soms beleef ik het
Even

Meestal onverwacht
Zoals in het zwembad

Alleen
Op een ongemakkelijk plastic stoeltje

In koud zwempak,

Nat

 

Kijkend naar zes kindjes

Die thuis stil zaten op de bank,

Droog, warm,

Hun kopjes laag,

Geen lachje niks

 

En nu

Als plantjes

Opleven van het water

Ze lachen, bewegen

Zijn gelukkig vergeten de tijd

 

Komen alleen bij mij

Om te plassen

Te drinken

En te eten

 

En even

Ben ik er

Alleen maar om te zijn

En verder op te gaan

In het grote samenzijn

Het grote geheel

Zijn, vormen en opgaan,

Een glimpje eeuwigheid,

 

In Eenheid

 

© Evelien Gargasch 2007